In december 1978 stapte ik in de organisatie van Radio Delmare. Ik werd aangenomen als disc jockey maar kwam er al snel achter dat er veel meer moest gebeuren dan het spelen van disc jockey.

Ik heb het mogen mee maken tot aan het eind en had het nooit willen missen. Mijn avontuur wilde ik als een herinnering in beeld graag hebben, voor mijzelf maar ook om te delen.

Inleiding

Je bent op een site terecht gekomen van een oud medewerker, Ronald van der Vlught, van de zeezender Radio Del Mare uit de eind jaren 70. Ik heb meer dan 26 jaar mijn mond gehouden over alles wat met Del Mare te maken heeft gehad en sprak er alleen nog maar over in beperkte kring. In alle anonimiteit heb ik vlak na het stoppen van Del Mare in 1979 diverse bijeenkomsten of de wel bekende radiodag bezocht. Vaak hoorde ik dan mensen een verhaal vertellen waarvan ik eigenlijk dacht, ja ja. Ook kom ik vaak alleen maar de verhalen tegen van mensen die Del Mare eigenlijk van een afstandje, kort bezoekje of van horen praten denken goed te kennen. Natuurlijk is de start ervan in 1978 als een bom ingeslagen en zeker het moment van het op drift raken van de Aegir. Een hele ervaring voor de toen jonge DJ René de Leeuw en we hebben daar toen vaak over gesproken toen hij hoofdzakelijk de kantooractiviteiten op zich had genomen. Het is mij wel in die tijd opgevallen dat juist deze persoon in diversen overzichten van Del Mare ruim aan het woord kwam terwijl zijn ervaring alleen, in het korte bestaan, op de Aerig lag.
Ik kan in het eerste gedeelte van mijn verhaal zelf alleen maar spreken over de langdurige gesprekken die ik toen heb gehad met Gerard van Dam over de eerste periode van Del Mare. Deze gesprekken werden hoofdzakelijk gevoerd tijdens de nachtelijke lange autoritten langs de Nederlandse kust of de vele uren die we doorbrachten in kleine bootjes i.v.m. de tendering. Mijn echte ervaring dateert dan ook pas vanaf 1979, op het moment van de scheveningen 54. Toch zal ik proberen om een zo goed mogelijk beeld te kunnen omschrijven in een aantal delen via de site. Het is soms heel diep nadenken maar het meeste komt alweer boven terwijl ik al met deze inleiding bezig bent.
Het is nu ruim 26 jaar geleden en tijdens de laatste radiodag 2005, die in Amsterdam plaats vond, was ik zeer verbaasd dat er nog zoveel fans van de zeezenders bestonden. Ook op die dag hoorde ik 2 Engelsen, Ken Bair en Ian Biggar, een item over Del Mare vertellen en ben daar toen op in gegaan. We hebben toen een tijd gesproken met elkander en op dat moment is mij toen verzocht om mijn verhaal eens te publiceren.

Na lang zoeken ben ik heel veel materiaal nog tegengekomen op zolder, bestaande uit vele stickers, foto’s, bandopname, jingles en nog veel meer. Al het audio materiaal zal overgezet worden op mp3 en het fotomateriaal zal grotendeels op deze site terugkomen. Vele foto’s zullen al op internet te zien zijn maar er zijn er ook nog die ik nergens heb terug gezien. Kan dus onmogelijk allemaal mensen gaan bedanken die denken de rechten hierover te beschikken omdat de meeste foto’s uit privé collecties komen van oud medewerkers. Maar mocht een foto dan toch uit een andere collectie komen en die ik gebruik, dan alvast bedankt daarvoor.
Op dit moment kan ik jullie verklappen dat er waarschijnlijk volgend jaar een boek over de geschiedenis van radio Del Mare zal verschijnen. Dit boek wordt geschreven door een oud medewerker van Del Mare die veel achter de schermen heeft betekent toen. Ik zelf zal er ook nog een aandeel in bezitten omtrent het project Del Mare Italie.
Mocht je nog vragen hebben of willen reageren, zend mij dan een e-mail. Je mag stukken of foto’s van de site afhalen maar ik zou het prettig vinden als je me het wel even laat weten.
Tot zover deze inleiding en ik wens alle zeezenderfans een fijn leesplezier.

Ben druk bezig om precies uit te zoeken wat er allemaal nog in mijn bezit is. In de linker kolom zie je een aantal foto’s van een replica van de Martina die toen is gemaakt. Blijf regelmatig de site bezoeken omdat er veel meer in aantocht is.

Een oud medewerker, Jan Kat, van Del Mare is ook een weblog begonnen over zijn tijd bij de organisatie. Zoals ik altijd heb gezegd, kan ik alleen mijn verhaal kwijt over een gedeelte van de Scheveningen 54, Del Mare Italië en de Martina. De rest wat ik buiten die periode weet heb ik toen van Gerard van Dam in de tijd dat we vaak ‘s nacht op pad waren ivm de tendering etc. Aangezien Jan Kat vanaf het begin nauw betrokken is geweest is zijn site net zo interessant. Het is wel heel vreemd dat je zo nauw betrokken bent geweest bij het project maar dat Jan en ik elkander nooit hebben ontmoet. Bezoek dus ook eens de weblog Del Mare van Jan Kat.

Zoals je op de grote foto hier boven ziet dan heb ik nogal wat moois in mijn bezit uit de Del Mare periode. Op dit moment ben ik zeer druk bezig om alles wat ik nog op banden en cassettes heb gevonden om te zetten in MP3. Moet mij er alleen nog in verdiepen hoe ik deze via internet kan gaan publiceren. Heb veel, heel veel, mooi en oud materiaal gevonden. Zodra ik mij hier meer in hebt verdiept dan zal ik zeker op terug komen.

Welkom, en eindelijk deel 3 zoals beloofd. Door privé omstandigheden heeft het even geduurd. Ik ben druk bezig om foto’s in te scannen maar sommige foto’s zijn door de jaren heen sterk in kwaliteit achteruit gegaan. Toch heb ik ze besloten om te publiceren en daarom de oranje gekleurde afbeeldingen. Wens jullie veel leesplezier en mochten er vragen zijn dan hoor ik die graag.

Vannacht om 03.29 uur is bezoeker nummer 3000 op deze site geweest. Deze bezoeker was afkomstig uit het buitenland en we kunnen helaas niet achterhalen vanwaar.Toen ik deze site in november 2005 startte had ik echt niet het idee dat er nog zoveel zeezenderfans waren. Ik bedank jullie voor de bezoekjes aan mijn verhaal over Del Mare, over hoe mijn belevenissen waren in en rond de organisatie en het leven aan boord van de Martina, en het geeft mij op deze wijze de zin weer om er vooral mee door te gaan. Ik hoop binnen 2 weken mijn eerst komende vervolg te publiceren. Het vervolg met de Schev54 naar de MiAmigo.

Omdat het allemaal nog even duurd plaats ik nu alvast een afbeelding van de 1Kw zender die aan boord van de Martina stond. Uiteraard later meer uit mijn privé collectie bij de publicatie van de vervolgdelen over mijn periode bij Del Mare.

Het is alweer enige tijd geleden dat ik wat aan mijn Del Mare verhaal heb gedaan. Ik ben nog steeds bezig met het deel dat we vanuit de scheveningse haven voerden op naar de Mi Amigo/Caroline. Daar ik deze trip persoonlijk niet heb meegemaakt en af moet gaan op de verhalen van diverse oudmedewerkers gaat hier toch meer tijd in zitten dan ik dacht. Ik hoop hier op kort termijn mee klaar te zijn en over te kunnen gaan tot publicatie. Nog even geduld dus, sorry. Mijn verhaal over mijn persoonlijke belevingen op de Martina zijn al grotendeels af. Bijna alle foto’s uit mijn persoonlijke fotoboek zijn gescand en je begrijp dat ik dus nog wacht met publicatie tot de aanvulling is gepubliceert. Ik heb wel een zeer oude foto gevonden van de Martina toen deze als sportvisser diende en dus later als ons zendschip, de Aegir2, op

zee heeft gelegen. Voor degene die deze foto nog niet kende, even genieten dus. Hopelijk ben ik er gauw met het vervolg.

Ik plaats regelmatig een afbeelding van de covers van de Media Del Mare, een blad dat we in de jaren 80 hebben uitgegeven. Degene die op deze plek als log waren geplaatst zijn verhuist naar de linker kolom. Onderaan de kolom vind je de afbeeldingen in het klein, klik op een afbeelding en bekijk dan de vergroting.

Ik heb de afgelopen tijd veel reacties mogen ontvangen en men heeft mij verzocht om zoveel mogelijk materiaal te publiceren. Ik ben druk bezig om het vele materiaal in te scannen en in de aankomende tijd zal er regelmatig wat verschijnen uit mijn archief. Hieronder de promobrief inzake de Epivan Roadshow, op deze naam kom ik later terug, zoals hij naar vele zaaleigenaren toen is verzonden.

Klik op de afbeeldingen voor de vergroting.

Zoals jullie kunnen zien heb ik in mijn vorige log een afbeelding geplaatst. Ik heb veel vraag gekregen om een grotere afbeelding te plaatsen om deze goed te kunnen bekijken. Ben er eindelijk uit en als je op de afbeelding klikt dan krijg je de grotere versie.
Veel plezier ermee.

Ik vond uit de oude doos deze afbeelding van de Aegir, uitgegeven toen door Freewave.

Deel 3

- Scheveningen 54 -

Het was een feit, we waren de eerste 2 schepen dus kwijt waaronder de Aegir en de tenderboot, dus wat nu. Gerard van Dam had vele contacten en voordat wij het wisten in de organisatie kwam hij met de Scheveningen 54 aan. Vele verhalen gingen de ronde, o.a. over een restaurant eigenaar die er een visrestaurant op wilde beginnen enz.
Zelf kan ik helaas niet veel ingaan op de Schev 54. In die periode had ik nog een goed betaalde baan als dj in een grote discotheek en ik was met de eigenaar ervan in druk overleg. De eigenaar was zelf ook wel gecharmeerd van het Del Mare avontuur en zag het in wel in dat ik daarvoor mijn ontslag wilde nemen. Als je, in die tijd, zelf ontslag nam dan weet je ook dat je geen recht hebt op een uitkering maar deze eigenaar heeft dat voor mij toen heel mooi opgelost. Ik nam geen ontslag maar kreeg ontslag en dat met een zeer goed getuigschrift mee. Zo kon ik toch volop meedraaien in de organisatie en ik had nota bene ook nog een klein inkomen.
Omdat ik veel met mijn werk nog bezig was en de afloop daarvan, heb ik alle voorbereiding helaas moeten missen i.v.m. de Schev 54. Toch werd ik op de hoogte gehouden door Gerard van Dam en de rest over het verloop hiervan. Ik wist dat er kleine problemen met de motor waren en die moesten eerst worden opgelost. Na wat werk in de machine kamer, van Leo en toen ook nog Fred dacht ik, moest er toestemming gevraagd worden aan de Scheveningse havenautoriteiten of de motor getest mocht worden. Daar was een speciale plek voor in de haven en dat was precies een plek waarbij je zo op open zee kon kijken. Aangezien de motor nog niet optimaal was en de organisatie ook nog niet helemaal klaar was voerden we vanaf de testplek terug de haven in. Aan de motor werd verder gewerkt en we zaten nog te wachten op een generator. Juist het is de bekende generator die bestemd was voor de Caroline. Die werd bezorgd en op dek gehezen met een kraanwagen. Het gevaarte woog geloof ik z’n 4000 kilo en werd afgedekt met een groot zeil. Viel natuurlijk niet op hé, maar waar moest je z’n groot apparaat anders laten.
Na een aantal dagen en het schip klaar te hebben gemaakt werd er wederom een aanvraag ingediend om met de motor te kunnen proefdraaien op het daarvoor speciale plekje in de haven. Toen was het al bij de organisatie ruimschoots besproken dat het koste wat het kost eruit gevaren moest worden. Er waren immers afspraken gemaakt met de Engelse Caroline organisatie en we waren het zat daar in de haven van Scheveningen. Als je een tijdje aan en op zo een schip aan werk ben, en sommige hebben een bekende kop bij zowel justitie en zeezenderfans, dan begrijp je al dat we op den duur zelf ook al argwaan kregen van alles. Daarbij viel de Schev54 natuurlijk erg op met dat grote aggegraat aan dek. Het besluit stond vast en we zouden vertrekken.
Het was ‘s morgens een prachtige dag een volgens afspraak die we onderling hadden gemaakt zou ik aan land blijven en als ik mij goed herinner waren Gerard van Dam, Leo, ik dacht ook techneut Fred nog maar dat weet ik niet zeker meer, Ronald Bakker, René de Leeuw en nog een paar andere aan boord gegaan. De planning was eerst om naar de Caroline te varen en de generator over te laden, meende te herinneren dat deze betaald was door Fred Bolland. Tevens zouden er, door deze dael met de Engelse organisatie, een aantal mensen van Del Mare op de Caroline achterblijven om van daar uit alvast te beginnen met de Del Mare uitzendingen. We hadden toestemming om met de motor op DIE plek te mogen proefdraaien. Ben toen speciaal naar een plek gelopen om alles te kunnen aanschouwen en tot mijn verbazing was ik daar niet de enige. Het bleek dat er al enige weken het gerucht te ronde ging in de zeezenderwereld dat de Del Mare organisatie iets van plan was vanuit de Scheveningse haven. Ik constateerde toen zelfs een televisieploeg van het, dacht ik althans maar weet ik niet zeker meer, NOS journaal en verder veel publiek. Ook de havenautoriteiten was dit opgevallen en men heeft toen nog snel wat maatregelen willen nemen. Tijdens het proefdraaien van de motoren stond Gerard van Dam in de stuurhut en Leo was druk bezig in de machinekamer. Toen Leo boven kwam om te kijken of alles in orde was en hij en Gerard de haven in keken en zagen dat justitie en meer eraan kwamen werd het besluit genomen. Daar de motor niet echt 100% voluit kon rende Leo naar beneden de machinekamer in terwijl Gerard boven volgas gaf. Het enige wat te horen was vanuit de machinekamer waren een aantal klappen en dreunen maar het lukte. Als een speedboot, met daar vlak achter de bootjes van justitie en de havenautoriteiten, vaarde de Schev54 met de boeg flink omhoog, als een speedboot, de haven van Scheveningen uit. Weet dat dit toen gefilmd is maar heb de beelden nooit gezien of teruggevonden.

Binnenkort Deel 4 – Op naar de Caroline